Jæja þá er maður að vakna til lífsins eftir eyjar 2003. Þessi helgi var í alla staði alveg frábær, við mættum á svæðið á föstudeginum um 6 leytið í grenjandi rigningu og leyst mér nú ekkert á blikuna þar sem ég hafði tekið þá snilldar ákvörðun 5 min áður en ég fór að heiman að sleppa pollagallanum. Hefði ég verið með hatt hefði ég fengið skammir í hann, en fólk lét sér nægja að láta mig vita hversu heimsk ég væri. Byrjuðum að sötra öl og borða pullur og koma okkur í hinn eina sanna eyja-gír. Dalurinn var flottur og átti ég ekki til orð yfir fegurð brennunnar, enda búin með 1/3 úr sambúkkaflösku og alltof marga bjóra. Dönsuðum við misgóðar hljómsveitir og migum í brekkuna. Fannsan endaði svo ein einhverra hluta vegna og fór bara snemma heim. Á laugardaginn var svo Katlan sótt niðrá höfn og alvöru eyjaborgari kynntur fyrir þörmunum, fórum í sightseeing tour um eyjarnar og tókum svo til við að drekka mjöðinn góða. Endaði svo í fyndnasta drykkjuleik ever og má með sanni segja að ég sé komin með cindy crawford maga dauðans. Ásdís fær prik fyrir að vera lélegust í þessum drykkjuleik!!! Flugeldar og læti í dalnum, djammað framundir morgun. Vaknaði á sunnudaginn og gat ekki talað, búin að missa röddina(skil ekki alveg þar sem ég söng ekki með þeim misgóðu böndum sem voru að spila). Fólki þótti þetta fyndið og hefur ekki verið gert svona mikið grín að mér síðan að ég setti óvart brúnkukrem á mig í stað rakakrems í 12ára bekk....!!! Grilluðum sjálfsmorðs lamb á sunnudaginn og fórum aftur í leikinn góða...ásdís tapaði aftur...eða við töpuðum öll, vorum frekar ölvuð. Djamm og djús langt frameftir og svo bara flogið heim í afar slæmri þynnku, þó ekki eins slæmri og hjá gellunni sem var að gubba í stubbastokk fyrir utan flugstöðina.
En úr einu í annað...dýrin í Vestmannaeyjum eru öll með tölu í alvarlegum sjálfmorðshugleiðingum....fyrst tók ég eftir lömbum sem voru við það að fara að stökkva fram af klettum, svo var það hundurinn í næsta húsi sem reyndi að hengja sig í ólinni sinni og ekki má gleyma kettinum í þarnæsta húsi sem reyndi að éta glerbrot og síðast en ekki síst, flugunni sem var inní ískáp....sat bara þar og beið eftir að komast yfir móðuna miklu.....greyið dýrin skilja ekki svona þjóðhátíðarrugl!!!!
En úr einu í annað...dýrin í Vestmannaeyjum eru öll með tölu í alvarlegum sjálfmorðshugleiðingum....fyrst tók ég eftir lömbum sem voru við það að fara að stökkva fram af klettum, svo var það hundurinn í næsta húsi sem reyndi að hengja sig í ólinni sinni og ekki má gleyma kettinum í þarnæsta húsi sem reyndi að éta glerbrot og síðast en ekki síst, flugunni sem var inní ískáp....sat bara þar og beið eftir að komast yfir móðuna miklu.....greyið dýrin skilja ekki svona þjóðhátíðarrugl!!!!
