Gríðarleg Duran stemning hefur myndast í bækistöðvum ÍE. Prentararnir hafa vart undan að dæla út myndum af Andy Taylor og Simon Le Bon. Sjálf hef ég prentað út mynd af bandinu og falsað eiginhandaráritanir og kossa á myndina. Nú prýðir þessi mynd litla cubicle-ið mitt. Hvert sem ég lít sýnist mér fólk vera að raula "her name is rio and she dances on the sand" á meðan það þykist vera að vinna. Hugsa að ég hætti snemma í dag til að búa til grifflur og ennisband. Svo er bara að dusta rykið af gömlu breik-sveiflunum sem ég var svo þekkt fyrir hérna í den...jii hvað það verður gaman. Ég er náttúrulega búin að vera Duran aðdáandi frá því ég var 5 ára. Þá kenndi Benni bróðir mér að "halda með" Duran og fyrirlíta þá sem "héldu með" Wham. Svo var ég send í krossferðir um breiðholtið að snúa "whömmurunum" til betra lífs. Var meira að segja hvött til að nota hnefana ef allt annað þryti. Vopnuð Duran barmnælum og nestisboxi held ég að mér hafi barasta tekist að snúa nokkrum í átt til Duran lífs...vona bara að þeir komi ekki tónleikana, með ör eftir nestisboxið á enninu...