Verð að lýsa yfir ást minni á 3 geislaplötum sem mér áskotnuðust fyrir skömmu síðan:
Arcade fire-funeral...gargandi snilld og ekki að ástæðulausu að tónlistargagnrýnendur um heim allan hafa valið hana plötu ársins 2005.
My morning jacket-Z...mjög grípandi og hrífandi tónlist. minnir mig á einhverja hljómsveit sem ég á að þekkja, smá sigurrós í þessu...bara smá.
Amadou & Mariam-Dimanche A Bamako...breytir dimmu í dagsljós, fær mann til að dilla mjöðmum og hrista bossa. Platan sem maður skellir á eftir vinnu á föstudegi og kemst í glimrandi gott skap.